Enn einn ljúfur dagur í Parnu.  Morgunverður og kampavín og svo langur göngutúr um ströndina.  Ég læt ekki Lárus komast upp með að losna við ströndina þó hann þoli ekki sand.  Ég elska sjóinn og sandinn og get ráfað þarna um endalaust...

Við erum alveg að njóta þess að búa á spa hóteli og þetta er nú með þeim betri.  Sleiktum sólina á útisvæðinu eftir fótsnyrtingu og ég náði að klára bókina Borgir og eyðimerkur eftir Sigurjón Magnússon. Fantagóð um Kristmann Guðmundsson og erfiða tíma í hans lífi. Hveragerði kemur þarna mikið við sögu og er virkilega gaman að lesa um það.  Viktor Sveinsson á heiður skilinn fyrir að benda mér á þessa bók sem ég vissi ekki að væri til.   En þar sem ég var svo niðursokkin í lesturinn sat ég of lengi í sólbaði og það sést alveg núna í kvöld !

Söfn og búðir eftir hádegi enda nauðsynlegt að hvíla sig aðeins á sólinni.  Kíktum á sumarsýningu Nýlistasafnsins og þar var Helgi Þorgils Friðjónsson í forgrunni með nokkuð mörg verk á sýningunni Aliens. Gaman að því.  Það er svo merkilegt hvað Íslendingar eru víða orðnir áberandi.  Í Ljubljana þegar við vorum þar var einmitt í gangi tónlistarhátíð og aðal bandið á öllum auglýsingum var einmitt Retro Stefson.  Þar fórum við á tónleika með Sóleyju og Sigurður Guðmundsson var í guðatölu hjá afgreiðslumanninum í plötubúðinni ! 

Leigðum aftur hjól síðdegis og hjóluðum út með sjónum og út að þessum risastóru varnargörðum sem ná 2,5 km út í hafið beggja vegna við ánna sem myndar höfnina.  Heilmikið mannvirki og merkilegt að labba svona mjóan stíg svona langt út í sjó.  Þetta var gert til að stoppa  sandburðinn inn í höfnina sem var gríðarlegur og mikil ógn við höfnina á sínum tíma.  Hljómar óneitanlega kunnuglega. 

Þarna erum við komin nokkuð áleiðis út á garðinn 

Beint úr spa´inu og út - ekkert stúss við að finna sig til ! ! !  

Hér eru allir á hjólum enda hjólastígar og hjóla grindur hreint alls staðar.  Þetta er frábær máti til að skoða sig um enda getur maður þvælst miklu víðar en annars.   

Salt sauna, reyk sauna og aróma sauna og svo beint að horfa á leik.  

Keyrum til Tallin á morgun - það verður nokkuð ólíkt letilífinu hér í Parnu. 

Sé á facebook að Hvergerðingar eru að mögla svolítið vegna ágangs ferðamanna og löngum röðum í verslunum.  Mikið væru nú aðrir, til dæmis, íbúar Parnu í Eistlandi, fegnir ef þetta væri vandi.  Hér finnst okkur ekki mikið af túristum miðað við gæði staðarins og það sem er boðið uppá og þó að það sé hellingur af fólki á ströndinni tekur maður ekki eftir því því hún er svo gríðar stór. 

En annars höfum við haft það notalegt í dag.  Morgunmaturinn endar ávallt á kampavíni sem er siður sem borgar sig alls ekki að venja sig á en er samt ansi huggulegt.  Eftir hann fórum við og leigðum okkur hjól og hjóluðum í kringum borgina, út í skóg sem er hér rétt hjá og fórum ansi víða.  Hér er ótrúlegt einfalt að hjóla.  Hjólastígar víða og náttúrulega alveg marflatt eins og landið allt.  Náðum að skoða heilan helling og veðrið lék við okkur.   Urðum samt að vera komin á skikkanlegum tíma á hótelið þvi við áttum tíma í nudd meðferð.  Þetta  var þvílíkt dekur.  Eyddum svo deginum í sólbaði í Spa inu á milli þess sem við fórum í saunur og pottana.  Maður getur alveg vanist þessu ...   Ég er koma heim með helling af hugmyndum sem við gætum jafnvel gert í Laugaskarði með litlum tilkostnaði :-)  Í kvöld fórum við út að borða með Toivo Riimaa sem ég hef kynnst í vinnu minni í Evrópusamstarfi sveitarfélaga.  Mjög skemmtilegt að hitta hann og gaf hann okkur ýmis góð ráð varðandi framhald ferðarinnar og ekki síður um sögu og siði hér í Eistlandi.  Hann til dæmis sagði okkur að hér væru víst ýmis náttúrufyrirbrigði og til dæmis væri hér í landinu einn foss sem er alveg heilir 6 m.

Skilti eins og þetta eru hér út um alla borg.  Sem væri svo sem ekki í frásögur færandi nema að þetta er listaverk eftir Helga Þorgils Friðjónsson sem greinilega er á sýningu hér.  Við ætlum að kíkja á þetta á morgun.

Verð síðan að segja ykkur frá því að við Lárus fórum á markað í gær og þar voru tvær konur að selja Tupperware.  Þær voru báðar með tombólu og þar sem Lárus er tombólu óður þá keypti hann miða og svo fleiri og fleiri...   Hann vann einhvern helling af dóti frá Tupperware, skálar, dósir, könnur og fleira.  Hann er núna alsæll með Tupperware´ið sitt sem kostaði innan við 2.000.  Verst að þurfa að drösla þessu heim og ég get ekki verslað við Jóhönnu Ýr næstu árin...

Hér eru víða falleg hverfi og einstaklega fallegir og stórir garðar þar sem mikið er ræktað til nytja. 

Þetta var til dæmis afar falleg gata...

Einu sinni í mánuði er "þrifa og viðhalds dagur" í Spainu hér á Estonian.  En þá fengum við aðgang að medical spa sem er hér við hliðina í staðinn.  Eyddum morgninum þar.  Greinilega eldra hús en samt alveg ótrúlega flott.  Þar voru mergjaðir heitir pottar og sánur eins og hér af ýmsum toga.  Fjölbreytnin í þessu er ótrúleg.  Þeir þarna hinu megin hafa það þó framyfir að þarna er tyrkneskt bað.  Þegar ég horfði þangað inn þá minnti sýnin mig óneitanlega á selalátur þar sem fólkið flatmagaði á marmaranum.

Fórum á ströndina í dag svona á milli skúra en hér rignir með hléum. Þegar maður veit af fjöldanum sem núna heimsækir Ísland dauðvorkenni ég þjóðum eins og þeim hér þar sem maður sér varla túrista.  Hér höfum við varla hitt nokkra aðra en Finna og Eistana sjálfa. Við erum skrýtna fólkið á staðnum - aftur !

Á hótelinu er líka boðið uppá alls konar meðferðir og líkamsrækt og án þess að fara nánar út í það þá brugðum við okkur í body pump tíma núna síðdegis.  Til að gera langa sögu stutta þá hefur Lárus endanlega ákveðið að leggja ekkert sem líkist þessu fyrir sig í framtíðinni.  Hann var ekkert ofboðslega hrifinn en mér fannst ég komin í tíma til Loreley nema að hennar tímar eru betri :-)

Við erum að verða að sveskjum hérna á þessu hóteli enda liggjum við í bleyti allan daginn og sundfötin ná aldrei að þorna...

Keyrðum frá Turi til Parnu sem er sumardvalarstaðurinn í Eistalandi.  Huggulegur bær við ströndina en hér skilst mér að ströndin þessi hvíta, breiða og fallega sé um 550 km.  Teygir sig auðvitað bæði til Lettlands og Litháen.

Erum hér á glæsihóteli miklu sem heitir Estonia spa and report hotel.  Hér höfum við hugsað okkur að liggja í algjörri leti og njóta alls þess sem hótelið hefur uppá að bjóða. Sem er ekki lítið !

Á spa svæðinu er stór innisundlaug með alls konar heitum pottum, nuddi og bunum.  Hér er fjöldinn allur af sánum og gufuböðum með alls konar upplifunum.  Enn sem komið er elska ég mest aroma sánu og salt sánuna !  Það er tær snilld.

Annars undirbjuggum við eins og aðrir okkur fyrir leik Frakka og Íslendinga.  Grófum upp stað þar sem mótorhjólamenn  hittast og horfa á leiki og vorum það í gærkvöldi.  Þar voru eingöngu stuðningsmenn Íslands þó að við höfum verið einu Íslendingarnir á staðnum.  Þetta var bara gaman þó að við hefðum ekki skilið eitt einasta orð af því sem sagt var.  Mikið sem okkar menn eru búnir að standa sig vel og gleðja þjóðina. Svo ekki sé nú talað um auglýsinguna sem landið hefur fengið út á þennan árangur.  Það er hreint út sagt með ólíkindum að hver einasti maður hér þekkir liðið og Ísland.  Og vel að merkja það halda allir með okkar mönnum - allir !

Ef einhver ætlar að gefa mér herragarð viljið þið þá minna mig á að ég ætla að segja - Nei takk! ! !   Hér er Svíinn búinn að gera upp þennan stóra herragarð með góðum styrkjum frá Evrópusambandinu meðal  annars og greinilegt er að það verkefni er endalaust.  Við  erum í nýrri álmu en morgunmatur í aðalbyggingunni sem aldeilis þarf að taka í gegn miðað við mygluna sem var sjáanleg í öllum útveggjum.  Held að margir heima hefðu nú fengið tilfelli ef þeir hefðu séð þetta!   En morgunmaturinn var flottur hjá þeim hjónum.  Aftur lagt á borð fyrir tvo enda við ein á staðnum og kræsingar af öllum mögulegum tegundum lagðar á borð bara fyrir okkur.   Þetta er fallegur herragarður sem mikið er búið að lagfæra en vinnan og verkefnin eru í raun endalaus.  Á veturna þarf að kynda upp með við í átta ofnum á mismunandi stöðum í húsinu bara til að halda því volgu.  Hér þarf að kaupa 80 rúmmetra af eldiviði á ári og það dugar samt ekki til að hafa notalegt.  

Fórum inn í bæ um hádegi, byrjuðum í kjörbúðinni þar sem verðlag er svo asnalega lágt að mann langar helst til að kaupa allt. Kíktum svo miðstöð handverkskvenna sem var yndislega falleg.  Þar sat um tugur kvenna og heklaði blóm af ýmsu tagi á stóran hnött sem settur hafði verið upp í tilefni dagsins. Þarna fékkst allt milli himins og jarðar af hekluðum listmunum en hekl virðist vera þjóðaríþrótt hér.  Hér tíðkast á hátíðum að íbúar opni garða sína og hús og "selji" veitingar.  Bráðsniðugt og ólíkt huggulegra en óhemju gangurinn heima við sem tíðkast til dæmis á Dalvík þar sem hundruðir gesta vaða í gegnum hús og garða til að fá ókeypis súpu.  Við ásamt Pipi Liis  röltum hér á milli heimila þar sem voru opin hús.  Virkilega skemmtilegt og notalegt.  Þarna var víða búið að setja upp heilu veitingastaðina í görðum þar sem fólk gat komið og "keypt" sér veitingar á afar vægu verði.  Grillkjöt, kökur og ís og margt margt annað.  Músík og skemmtilegheit í öllum görðum.  Mikil upplifun :-)   

Síðdegis var Pipi Liis með boð fyrir fyrrverandi bæjarfulltrúa og annað mektarfólk í kúltúrhúsi staðarins.  Við tókum einnig þátt þar enda erum við eins og Skuggi bæjarstjórans hér þessa dagana. 

Í kvöld voru síðan útitónleikar hér niður við vatnið þar sem þjóðlagamúsík var spiluð af miklum móð og allir enduðu síðan dansandi á sviðinu og við líka !   Mesta furða hvað við vorum góð í þessu þjóðlaga hoppi sem hér tíðkast. Flugeldasýning og kertafleyting á vatninu voru síðan hápunktar kvöldsins.  Virkilega gaman. 

Nýjustu fréttir af flugnabitunum um eru aftur á móti þær að ég er að drepast í olnboganum enda eitt svakalega svæsið bit þar á ferð, stokkbólgin. Fjögur önnur eru heldur skárri en samt ansi bólgin.   Ég makaði á mig alls konar illa lyktandi flugnafælum oft í dag og 7.9.13 slapp við ný bit.   

Annars er ég komin á þá skoðun að hugurinn og viljinn sé til miklu meiri stórræða bæði í ferðalögum og öðru héldur en líkaminn leyfir í mínu tilfelli.   Mér finnst það ansi grautfúla .....

Síðdegis var Pipi Liis með boð fyrir fyrrverandi bæjarfulltrúa og annað mektarfólk í kúltúrhúsi staðarins.  Við tókum einnig þátt þar enda erum við eins og Skuggi bæjarstjórans hér þessa dagana. 

Í kvöld voru síðan útitónleikar hér niður við vatnið þar sem þjóðlagamúsík var spiluð af miklum móð og allir enduðu síðan dansandi á sviðinu og við líka !   Mesta furða hvað við vorum góð í þessu þjóðlaga hoppi sem hér tíðkast. Flugeldasýning og kertafleyting á vatninu voru síðan hápunktar kvöldsins.  Virkilega gaman. 

Nýjustu fréttir af flugnabitunum eru aftur á móti þær að ég er að drepast í olnboganum enda eitt svakalega svæsið bit þar á ferð, stokkbólgin. Fjögur önnur eru heldur skárri en samt ansi bólgin.   Ég makaði á mig alls konar illa lyktandi flugnafælum oft í dag og 7.9.13 slapp við ný bit.   

Annars er ég komin á þá skoðun að hugurinn og viljinn sé til miklu meiri stórræða bæði í ferðalögum og öðru héldur en líkaminn leyfir í mínu tilfelli.   Mér finnst það ansi grautfúla .....

Liepupe Manor er málið ef þið eigið leið um Lettland.

Komumst að raun um að við vorum á 5 stjörnu hóteli þegar við fórum í morgunmat í dag.  Lagt á borð fyrir tvo enda vorum við einu gestirnir eins og áður hefur komið fram. Marlene Dietrich á gamaldags grammófóni, Páfagaukar í búri, hugsað um hvert einasta smáatriði og þarna vorum við eins og á Downton Abbey, eini munurinn var að þarna talaði enginn ensku en ég fékk ágætis tækifæri til að sporta þýskuna mína í staðinn.  Þýska virkar nefnilega vel hjá eldri kynslóðinni í þessum löndum.  

Storkahreiður var við hliðina á hótelinu sem við kíktum á og fengum líka að sjá matjurtagarða hótelisins og gRóður hús staðarins.  Af eðlilegum orsökum er það eitthvað sem ég hef mikinn áhuga á i bili.  Ákváðum að fara í garðaskoðun í bæ sem heitir TUIJA.  ÞAr heimsóttum við gamlan mann sem átti yndislegan garð, alls konar plöntur og einstaklega fallegt, hann reyndi svo mikið að segja okkur hvað allt hét en hann kunni nú ekki einu sinni þýsku...  Því fóru útskýringar hans fyrir lítið.  Í gegnum garðinn hafði hann leitt heilan læk með fossum og flúðum en því miður var hann vatnslaus vegna þurrka í dag.  Garðurinn opnaðist út að þessari líka flottu sandströnd sem hlýtur að vera eftirsóknarvert.

Þaðan fórum við áfram að landamæra bænum Ainazu.  Keyrðum niður að höfn eftir Kristjáns Valdimars götu, svolitið smart það !   Fundum þar sérkennilegar steinhleðslur sem lágu nokkur hundruð metra út í sjó og inní land.  Komumst að því að þetta var hleðsla undir járnbrautarteina frá því á nítjándu öld.  Þarna var enn ein sandströnd in alveg hreint yndisleg.  Volgur sjórinn og svo grunnt að manni fannst sem það mætti ganga til Svíþjóðar.   EN aftur þarna var heldur enginn. Stundum líður manni eins og Palla sem var einn í heiminum hér ...

Þarna liggja landamærin þvert í gegnum þennan bæ svo hús sem eru hlið við hlið við götu lenda í sitt hvor landinu.   Það eru nú lítilfjörlegt að ræða sveitarfélagamörkin við Ölfusið miðað við það  :-)

Keyrðum síðan frá Ainizu gegnum Parnu og upp til TÚri.  Þar fundum við bæinn fljótt og vel enda  elskum við G arminn hans Helga orðið mikið ...   Hér í Túri var ég búin að panta gistingu í tvær nætur á herragarði bæjarins, Tori manor.  Hér var tekið einstaklega vel á móti okkur og merkilegt nokk.- við erum einu gestirnir á hótelinu ! ! !   Gestgjafinn er skipulagsfræðingur sem alinn er upp í Svíþjóð en foreldrar hans voru eistneskir flóttamenn. Hann flutti síðan til Eistlands og hefur verið að gera upp þennan herragarð, virkilega huggulegt.  Ég var reyndar svo vitlaus að segjast kunna sænsku - þannig að nú talar gestgjafinn um allt og ekkert á sænsku sem mér finnst alltaf frekar þreytandi mál - auðvitað er það vegna þess að ég kann ekki sænsku.  Kann norsku og dönsku og skil sænskuna en verð alltaf svo lúin þegar ég þarf að eiga langar samræður á sænsku.

Við fórum síðan inn í bæinn og hittum Piipi-Liis borgarstjórann hér i bænum á alveg einstaklega flottu POP-up  veitingahúsi hér rétt hjá.  Piipi og ég höfum kynnst í gegnum Evrópusamtök sveitarfélaga og margt oft hist erlendis.  Núna er bærinn hennar 90 ára svo við ákváðum að heimsækja hana og fylgjast með hátíðahöldunum.  Eftir kaffihúsið fórum við í Lystigarð þeirra bæjarbúa þar sem voru fleiri pop-up kaffihús og veitingastaðir auk þess sem fjöldi hljómsveita og meira að segja magadans eyjar stigu á stokk.  26 stiga hitti í dag og sól en heldur kólnaði með kvöldinu.  Bitin eru mig lifandi að drepa en ég sýni aðdáunarverða stillingu og klóra þau ekki en ég held að það hafi farið með mig í fyrra...

Túristarnir eru allir heima á Fróni ...

Þvílík örtröð sem var á Keflavíkur flugvelli í morgun.  Urmull af vélum á vellinum sem annað hvort voru nýkomnar eða við það að fara svo flugstöðin var fáránlega troðfull af fólki.   Mestmegnis útlendingar !

Í Riga var annað uppá teningnum, eyðilegt um að litast á flug hlaðinu, eingöngu vélar frá AirBaltica á vellinum, flugstöðin lítil og þeir sem þar voru voru flestir heimamenn!  Hér verðum við alls ekki vör við ferðamenn eins og heima og hér sjáum við best hversu mikill ferðamannastraumurinn er orðinn til okkar. 

Á flugvellinum fengum við okkur bílaleigubíl og stilltum garmin sem leiddi okkur örugglega út úr Riga og norður á bóginn í átt að landamærunum.  Ég pantaði í fyrradag gistinguna hér í kvöld á einstaklega flottu hóteli sem er eins og lítill herragarður. Virkilega glæsilegt en húsið þykir eitt það al fallegasta í Lettlandi og hönnunin er alveg hreint meiriháttar í gömlum stíl.   Heitir Liepupe manor !   Í kvöld fóru við niður að ströndinni og til að komast þangað urðum við að fara í gegnum skóginn. Þar fundu moskítóflugur mig og bitu ansi kröftuglega.  En nú mundi ég ráðin hennar Unnar, fór strax og tók ofnæmistöflur og bar á mig ofnæmiskrem og viti menn ég held bara að bitin séu strax að hjaðna - takk Unnur ! 

Liepupe Manor er einstaklega glæsilegt hótel - en við erum einu gestirnir sýnist okkur í kvöld ! ! ! 

Svona hótel stæði ekki tómt í einn dag ef það væri heima á Fróni ! 

Verulega flottur matur og Glæsileg umgjörð. 

Á ströndinni ....